Het huis van deze klant was gezellig, maar in de loop der jaren steeds voller geworden. Meubels waren er stap voor stap bij gekomen, zonder duidelijk plan. Of simpelweg omdat het leuk was voor de kinderen, zoals de tafelvoetbaltafel die een plek kreeg in de eethoek. Met het vertrek van de kinderen uit huis brak een nieuwe fase aan: meer tijd, meer rust en eindelijk ruimte om het interieur écht aan te pakken.
Maar waar begin je als je door de bomen het bos niet meer ziet? Wat kan blijven en wat mag weg? Is er genoeg ruimte voor een zithoek bij de open haard? En hoe benut je een ruim huis dat diep is, maar niet heel breed — en daardoor ook nog eens donker aanvoelt? Aan de voorkant is het huis juist breed en licht, maar door de vele ramen weer lastig om logisch in te delen.
Om overzicht te creëren, maakte ik verschillende digitale schetsontwerpen van mogelijke indelingen, zowel in 2D als in 3D. Zo werd meteen zichtbaar wat werkt — en ook waarom sommige wensen in de praktijk minder goed zouden uitpakken. In elk ontwerp hield ik rekening met logische looproutes, prettige zichtlijnen en goede verhoudingen in de ruimte.
De voorstellen liepen uiteen: van creatief, met bijvoorbeeld een modulaire bank die om de hoek loopt, tot meer functioneel en gangbaar. In alle varianten was er aandacht voor hergebruik van (een deel van) de bestaande meubels én een mooie plek voor de piano.
Door de verschillende opties naast elkaar te zien, ontstond overzicht en inspiratie. Geen losse ideeën meer, maar een helder plan voor een interieur dat past bij een nieuwe levensfase — met meer rust, ruimte en samenhang.